Zapalenie gruczołu krokowego - zapalenie gruczołu krokowego - może objawiać się postaciami ostrymi i przewlekłymi.
Trudno zignorować ostre zapalenie: jego objawy są wyraźnie wyraźne, czego nie można powiedzieć o przewlekłej manifestacji choroby. To bezobjawowy, ale spełnia swoje zadanie „świetnie”, uszkadzając tkanki narządu, ograniczając jego funkcje.
O przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego: rodzaje i cechy
Zapalenie prostaty uważane jest za przewlekłe, jeśli jej łagodne objawy utrzymują się dłużej niż 3 miesiące.

Według statystyk tylko 5% przypadków ma charakter ostry, pozostałe 95% to przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. Dotyka mężczyzn w wieku rozrodczym, a nawet młodzi mężczyźni w wieku 18-20 lat są podatni na tę chorobę.
Mogą istnieć dwie przyczyny rozwoju przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego: infekcja i zastój krwi w miednicy.
Infekcja dostaje się do prostaty na kilka sposobów:
- z przepływem krwi z ognisk zakaźnych w organizmie - próchnica zębów, zapalenie płuc, stan zapalny zatok szczękowych, formacje krostkowe,
- z przepływem limfy z pobliskich narządów, na przykład z jelit z hemoroidami, dysbakteriozą,
- seksualnie
- zstępujące lub wstępujące z zakażonego układu moczowego – pęcherza moczowego lub cewki moczowej.
Szczególnej uwagi wymaga zapalenie prostaty wywołane patogenem przenoszonym drogą płciową, takim jak rzeżączka, chlamydia i krętek blady. Objawy takiego zapalenia gruczołu krokowego i infekcji narządów płciowych są do siebie podobne i mogą „ukrywać się” za objawami tych chorób. Ten rodzaj zapalenia gruczołu krokowego jest łatwy do wywołania.
Zmniejszona odporność i brak równowagi hormonalnej szczególnie stymulują rozwój i rozprzestrzenianie się infekcji.
Niezakaźne lub zastoinowe zapalenie gruczołu krokowego pojawia się w wyniku naruszenia odpływu krwi i limfy z miednicy, a także zastoju soku prostaty w przewodach gruczołu.
Prowokuj takie zjawiska następujące czynniki:
- zaburzenia w życiu seksualnym – długotrwała abstynencja, przerwane akty, niespełnione pragnienia,
- palenie – nikotyna powoduje skurcze naczyń krwionośnych i zaburza prawidłowe krążenie krwi,
- siedzący tryb życia,
- obcisłe ubrania,
- nadużywanie alkoholu. Napoje alkoholowe podrażniają ściany przewodów gruczołów, powodując ich stan zapalny,
- zaparcia
Zastoinowe zapalenie gruczołu krokowego występuje 8 razy częściej niż zakaźne zapalenie gruczołu krokowego i bardzo rzadko rozwija się jako powikłanie ostrego zapalenia gruczołu krokowego.
Abakteryjne zapalenie prostaty
Ten typ choroby jest również nazywany zespół przewlekłego bólu miednicy (CPPS). Głównym objawem jest ból w okolicy miednicy, ale brak drobnoustrojów chorobotwórczych w badaniu mikrobiologicznym moczu i wydzieliny prostaty.
Bolesne odczucia nabierają różnej ciężkości i lokalizacji. Rozprzestrzeniają się na krocze lub pęcherz, narządy płciowe. Proces wytrysku jest również bolesny. Występują również problemy z oddawaniem moczu i w sferze seksualnej, ale są one wtórne.

Diagnozę stawia się, jeśli ból utrzymuje się przez 3 miesiące lub dłużej.
Istnieją 2 rodzaje CPPS:
- Zapalny CPPS – w moczu i wydzielinie prostaty stwierdza się zwiększoną liczbę leukocytów, co wskazuje na stan zapalny. Mikroorganizmy nie są wykrywane. Istnieje kilka przyczyn pojawienia się tego typu zapalenia. Z jednej strony jest to możliwe w przypadku refluksu (refluksu) czystego moczu z cewki moczowej do gruczołu. Sprzyjają temu wady anatomiczne lub zaburzenia skurczów mięśni pęcherza moczowego, narządu prostaty i krocza. Mocz, a raczej zawarte w nim moczany, powodują zapalenie prostaty. Z drugiej strony uważa się, że winowajcą tego procesu są w dalszym ciągu bakterie, których nie oznacza się metodą klasyczną. Aby je zidentyfikować, należy zastosować diagnostykę molekularną. Trzecim powodem są procesy autoimmunologiczne w organizmie.
- Niezapalny CPPS – analizy nie zawierają leukocytozy i mikroorganizmów. Aby ustalić diagnozę, stosuje się diagnostykę instrumentalną. Pozwala wykryć problemy z unerwieniem czy zmiany mięśniowe w prostacie i innych narządach:
- część szyjna pęcherza moczowego – zwężenie lub rozrost,
- okolice miednicy – bóle mięśni, napięcie mięśni, zaburzenia przepływu impulsów nerwowych,
- cewka moczowa – zwężenie, zwiększone ciśnienie,
- prostata – zarzucanie moczu, podwyższone ciśnienie.
Często U pacjentów z CPPS obserwuje się zaburzenia nerwowe: niepokój, drażliwość, tendencje depresyjne.
Bakteryjne zapalenie prostaty
Przewlekłe zapalenie prostaty o etiologii bakteryjnej zaczyna objawiać się lekkim dyskomfortem podczas oddawania moczu. Obejmuje to niewielki ból, swędzenie lub pieczenie oraz zmniejszenie przepływu strumienia. Zmienia się kolor moczu i nabiera nieprzyjemnego zapachu. Nieprzyjemne doznania mogą przeszkadzać także podczas wypróżnień. W kroczu pojawia się słaby, tępy ból.
powstać problemy w życiu seksualnym. Na początku choroby mają one charakter sytuacyjny: osłabienie erekcji lub zwiększona częstotliwość jej występowania w nocy, przyspieszenie wytrysku, zaburzenia doznań orgazmicznych.
Charakterystyczny objaw dla tego etapu – pojawienie się wydzieliny z cewki moczowej podczas defekacji.
Takie powolne objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas. Mężczyzna może nie zwracać na nie uwagi, przypisując wszystko innym przyczynom. Jeśli nie ma leczenia, postępują i następuje zaostrzenie przewlekłego procesu, wzrasta intensywność odczuć.
Oddawanie moczu staje się ostro bolesne, potrzeba pójścia do toalety staje się częstsza. W pewnym momencie objawy te słabną z powodu kompensacyjnego wzrostu mięśni pęcherza, a następnie powracają z większą siłą.
Nasila się również ból w kroczu. Promieniuje do dolnej części pleców, łona, nogi, moszny. Zmienia się także charakter bólu: staje się silniejszy, ostrzejszy i dokucza w nocy.

Zaburzenia seksualne nasilają się i stają się trwałe. Wytryskowi towarzyszy ból, erekcja i spadek libido.
Pacjentom towarzyszy również wzmożona potliwość, w tym w kroczu. Temperatura ciała jest nieznacznie podwyższona – 37-37,5°.
Na tle zaburzeń seksualnych u mężczyzn rozwijają się zaburzenia psychiczne. Stają się drażliwi, nerwowi i mogą popaść w depresję.
Leczenie choroby na tym etapie zmniejsza intensywność objawów, a faza zaostrzenia przechodzi w remisję.
Inne rodzaje przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Jest koncepcja kalkulacyjne zapalenie prostaty. Choroba ta jest niezwykle rzadka i dotyka starszych mężczyzn. Charakteryzuje się powstawaniem kamieni składających się z soku prostaty, wysięku zapalnego, a także fosforanów i wapnia.
Objawami tego typu choroby są ból, który ma lokalizację typową dla zapalenia gruczołu krokowego. Nasilają się wraz z ruchem, po stosunku seksualnym. W ejakulacie pojawia się krew. Istnieją inne objawy zapalenia gruczołu.
Kamienie są konsekwencją długotrwałego zapalenia gruczołu krokowego lub gruczolaka.
Zastoinowe zapalenie prostaty Są bakteryjne i niebakteryjne. Jego osobliwością są łagodne objawy:
- niska gorączka,
- nieprzyjemne odczucia w pachwinie,
- problemy z oddawaniem moczu,
- drażliwość,
- zaburzenia seksualne.
Są też takie rodzaje przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego:
- autoimmunologiczne – rozwija się w chorobach immunologicznych, np. reumatoidalnym zapaleniu stawów, toczniu rumieniowatym układowym,
- hormonalno-dystroficzne– pojawia się na skutek zaburzeń hormonalnych, przy chorobach hormonalnych (cukrzyca), na skutek fizjologicznego starzenia się organizmu,
- wegetatywne – powstały na tle dystonii wegetatywno-naczyniowej. Powoduje problemy z krążeniem krwi.
Jak wykrywa się chorobę: diagnoza
Rozpoznaje się przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego te same metody, co ostre.
Przede wszystkim lekarz przeprowadza wywiad i bada pacjenta. Badanie przeprowadza się za pomocą cyfrowego badania prostaty przez odbyt. Może być powiększony, bolesny, asymetryczny i stwardniały. W rzadkich przypadkach (niezapalny CPPS) nie ulega zmianie.
Następny lekarz zleci badania. Metody laboratoryjne obejmują ogólne badanie krwi i moczu oraz analizę wydzieliny prostaty. Wykażą zwiększoną liczbę białych krwinek. Badanie bakteriologiczne moczu i soku prostaty ujawnia patogen. Czasami te wskaźniki mogą być normalne, ale proces jest nadal obecny.

Aby potwierdzić fakt choroby, krew jest badana pod kątem PSA. Pomocne będą również metody instrumentalne: USG, TRUS, uroflowmetria.
Bardzo często okazuje się, że mężczyzna nie podejrzewa, że cierpi na taką chorobę, ignorując objawy. Wykrywa się go przypadkowo, podczas systematycznych badań. Dlatego zaleca się, aby nie zakłócać działania systemu i nie zaniedbywać planowych przeglądów.
Leczenie farmakologiczne
Przede wszystkim w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego przepisane są antybiotyki. Kurs jest długi - 1-1,5 miesiąca. Przed przepisaniem środków przeciwbakteryjnych określa się rodzaj patogenu i jego wrażliwość na leki.
Wymagane stosować leki immunokorekcyjne, ponieważ obniżona odporność jest częstą przyczyną stanów zapalnych. Możliwa jest pomoc immunologa.
Terapia przewlekłego zapalenia prostaty Nie obejdzie się bez leków przeciwzapalnych. Na początek przepisywane są leki niesteroidowe. Stosuje się je w postaci tabletek lub zastrzyków. Jeśli nie przyniosą pożądanego rezultatu, stosuje się hormony.
Alfa-blokery pomoże złagodzić napięcie mięśni pęcherza i krocza. Działają objawowo, zmniejszając ból i poprawiając oddawanie moczu.
Jeśli pojawi się nieznośny ból, leki przeciwbólowe są istotne.
Warto o tym wspomnieć osobno dotyczące stosowania postaci dawkowania, takiej jak czopki. Doskonale sprawdzają się w leczeniu przewlekłych procesów prostaty. Najczęściej jej objawy są łagodne, a łagodne działanie czopków wystarczy, aby je złagodzić.
Wprowadza się je do odbytnicy. Bliskość gruczołu krokowego pozwala na szybkie i skuteczne osiągnięcie rezultatów. Ponadto eliminowane jest szkodliwe działanie tabletek na przewód pokarmowy i trudności z zastrzykami. Czopki działają przeciwzapalnie i przeciwbólowo na narząd.
Fizjoterapia i inne metody
Oprócz leków stosuje się inne metody leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego:
- masaż prostaty odbytniczy – przeprowadzane przez odbyt. Zabieg eliminuje zastój soku prostaty, a także wzmacnia działanie leków. Przeciwwskazane w przypadku zaostrzenia choroby i obecności kamieni w prostacie,
- fizjoterapia poprawia krążenie krwi w dotkniętym narządzie i poprawia jego odżywienie. Stosowane metody UHF, elektroforeza, darsonwalizacja i inne. Wskazane są jedynie w fazie remisji,
- Zapalenie gruczołu krokowego dotyczy nie tylko narządów, ale także psychiki mężczyzny. Może potrzebować pomoc psychologa lub psychoterapeuty,
- akupunktura jest powszechną metodą leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Zabieg oddziałuje na narząd pośrednio, poprzez punkty akupunkturowe,
- ćwiczeniatakie jak przysiady, chodzenie, skakanie poprawią krążenie krwi w miednicy i wyeliminują zatory,
- aktywnie wykorzystywane balneoterapia – leczenie wodami mineralnymi.
Leki są integralną częścią leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Ale mogą powodować wiele powikłań. A ponieważ leczenie tego typu chorób jest długotrwałe, ludzie znaleźli sposoby na częściowe zastąpienie takich leków. Przybył na ratunek medycyna tradycyjna.

Liderem wśród środków ludowych do leczenia zapalenia gruczołu krokowego są nasiona dyni. Zawierają dużo cynku, który jest niezbędny dla zdrowia mężczyzn. Nasiona można spożywać osobno: 30 gramów uzupełni dzienne zapotrzebowanie na ten niezbędny mikroelement. Można je również zmielić w maszynce do mięsa i wymieszać z miodem, tworząc z powstałej mieszanki kulki. Należy je przechowywać w lodówce i spożywać 1 sztukę przed posiłkami.
Jest bardzo przydatny w przypadku zapalenia prostaty do picia świeżo wyciskane soki z buraków, marchwi, ogórków i szparagów. Dzienna objętość powinna wynosić co najmniej 0,5 litra.
Jagody Idealny do odbudowy prostaty. Zawiera wiele przydatnych substancji, mikroelementów i witamin.
W rzadkich przypadkach w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego trzeba uciekać się do operacji. Wskazaniami do tego są brak poprawy po leczeniu zachowawczym, a także ostre procesy: ropień i inne ropne zapalenie prostaty, ostre zatrzymanie moczu, proliferacja tkanki gruczołowej, a także formacje łagodne i złośliwe.
Leczenie chirurgiczne przeprowadza się kilkoma metodami: Może to być częściowa resekcja narządu, otwarcie wrzodów, wycięcie napletka lub usunięcie całego gruczołu.
Jak zapobiegać rozwojowi przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Zapobieganie tej chorobie może być pierwotny lub wtórny.
Profilaktyka pierwotnama na celu zapobieganie wystąpieniu choroby i sprowadza się do następujących działań:
- utrzymanie odporności,
- regularność aktywności seksualnej,
- ćwiczenia fizyczne i umiarkowane obciążenia. Jest to szczególnie ważne dla osób prowadzących siedzący tryb życia,
- unikać hipotermii,
- zatrzymanie ognisk zakaźnych w organizmie,
- terminowe leczenie infekcji układu moczowo-płciowego,
- pamiętaj o poddaniu się rutynowym badaniom lekarskim,
- nie nadużywaj alkoholu i nie pal papierosów.
Profilaktyka wtórna obejmuje środki zapobiegające nawrotowi choroby. W pierwszym roku po przebytym zapaleniu gruczołu krokowego mężczyzna ma obowiązek odwiedzać urologa raz na 3 miesiące. Następnie – raz na 6 miesięcy. Jeżeli nie nastąpi zaostrzenie choroby, pacjent zostaje usunięty z obserwacji ambulatoryjnej.
Doskonały do zapobiegania zapaleniu prostaty odpowiednie jest leczenie sanatoryjne. Nowoczesne sanatoria oferują kompleksy zabiegów z zakresu fizjoterapii i balneoterapii oraz innych zasobów naturalnych.
Ważne monitoruj także swoją dietę. Włącz do menu więcej warzyw i owoców oraz różnorodne zboża. Warto wzbogacić swoją dietę także o produkty z mleka fermentowanego. Jedzenie owoców morza zrekompensuje brak cynku.
Należy unikać potraw słonych, pikantnych i wędzonych oraz nie przesadzać z przyprawami. Należy wykluczyć rośliny strączkowe, tłuste potrawy i produkty mączne.
Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego jest procesem powolnym, ale długotrwałym. Jest podstępny z komplikacjami:
- zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek – kamica moczowa,
- zapalenie pęcherzyków – proces zapalny w pęcherzykach nasiennych,
- Zapalenie najądrza i jądra jest procesem zapalnym jąder,
- hipotrofia gruczołów,
- niepłodność i impotencja.
Leczenie choroby - dość długi proces. Warto jednak podążać tą drogą do końca, aby zachować zdrowie i zachować szansę na urodzenie zdrowego potomstwa.































